يك بازي ويدئويي استراتژيك

بازي هاي ويديويي استراتژيك ژانري از بازي هاي ويديويي است كه بر تفكر و برنامه ريزي ماهرانه براي رسيدن به پيروزي تأكيد دارد. [1] به طور خاص ، يك بازيكن بايد يك سري اقدامات عليه يك يا چند حريف برنامه ريزي كند ، و كاهش نيروهاي دشمن معمولاً يك هدف است. پيروزي از طريق برنامه ريزي برتر حاصل مي شود و عنصر شانس نقش كمتري دارد. [2] در بيشتر بازي هاي ويديويي استراتژيك ، ديد خداپسندانه اي به دنياي بازي به بازيكن داده مي شود و به طور غير مستقيم واحدهاي بازي را تحت فرماندهي آنها كنترل مي كند. [1] بنابراين ، بيشتر بازي هاي استراتژيك عناصر جنگي را به درجات مختلف درگير مي كنند ، [2] و داراي تركيبي از ملاحظات تاكتيكي و استراتژيك است. [3] اين بازي ها علاوه بر مبارزه ، توانايي بازيكن را در كاوش يا مديريت اقتصادي به چالش مي كشند. [2]
ارتباط با ژانرهاي ديگرحتي اگر بسياري از بازي هاي اكشن وجود داشته باشد كه شامل تفكر استراتژيك باشد ، به ندرت به عنوان بازي استراتژي طبقه بندي مي شوند. [3] دامنه يك بازي استراتژيك معمولاً بزرگتر است و تأكيد اصلي آنها بر توانايي بازيكن در انديشيدن روي حريف است. [3] بازي هاي استراتژيك به ندرت با چالش جسمي روبرو مي شوند و تمايل دارند بازيكنان با استراتژيك را آزار دهند. در مقايسه با ژانرهاي ديگر مانند بازي هاي اكشن يا ماجراجويي كه يك بازيكن دشمنان زيادي را به خود مي گيرد ، بازي هاي استراتژيك معمولاً شامل مقداري تقارن بين طرفين هستند. هر طرف به طور كلي به منابع و اقدامات مشابه دسترسي دارد ، نقاط قوت و ضعف هر يك از طرفين به طور كلي متعادل است. [2]
اگرچه بازي هاي استراتژيك شامل چالش هاي استراتژيك ، تاكتيكي و گاه لجستيكي هستند ، اما از بازي هاي پازلي متمايز هستند. يك بازي استراتژيك خواستار برنامه ريزي پيرامون درگيري بين بازيكنان است ، در حالي كه بازي هاي پازل خواستار برنامه ريزي جداگانه هستند. بازي هاي استراتژيك همچنين از شبيه سازي هاي ساختاري و مديريتي كه شامل چالش هاي اقتصادي بدون هيچ گونه درگيري است ، متمايز هستند. اين بازي ها ممكن است مقداري درگيري داشته باشند ، اما با بازي هاي استراتژيك متفاوت هستند زيرا تأكيد بر لزوم اقدام مستقيم عليه حريف ندارند. [2]
اگرچه بازي هاي استراتژيك شبيه بازي هاي ويدئويي نقش آفرين هستند زيرا بازيكن بايد واحدهايي را با ويژگي هاي مختلف عددي مديريت كند ، RPG ها معمولاً تعداد كمتري از شخصيت هاي منحصر به فرد هستند ، در حالي كه بازي هاي استراتژيك بر تعداد بيشتري از واحدهاي نسبتاً مشابه تمركز مي كنند