فرودگاه اورلي ، واقع در حومه جنوبي پاريس ، از دهه 1950 تا 1980 جايگزين لو بورژ به عنوان فرودگاه اصلي پاريس شد.
[296] فرودگاه شارل دوگل ، واقع در لبه حومه شمالي پاريس ، در سال 1974 به روي ترافيك تجاري باز شد و در سال 1993 به شلوغ ترين فرودگاه پاريس تبديل شد. [297] براي سال 2017 اين پنجمين فرودگاه پرتردد در جهان از نظر ترافيك بين المللي بود و مركز حمل و نقل پرچم كشور ايرفرانس است. [291] فرودگاه Beauvais-Tillé ، واقع در 69 كيلومتري (43 مايل) شمال مركز شهر پاريس ، توسط شركتهاي هواپيمايي چارتر و هواپيماهاي كم هزينه مانند Ryanair مورد استفاده قرار مي گيرد.
در داخل كشور ، به دليل افتتاح چندين خط ريلي سريع السير TGV از دهه 1980 ، سفر هوايي بين پاريس و برخي از بزرگترين شهرهاي فرانسه مانند ليون ، مارسي يا استراسبورگ در مقدار زيادي جايگزين راه آهن سريع السير شده است. به عنوان مثال ، پس از افتتاح LGV Méditerranée در سال 2001 ، ترافيك هوايي بين پاريس و مارسي از 2،976،793 مسافر در سال 2000 به 1،502،196 مسافر در سال 2014 كاهش يافت. [298] پس از افتتاح LGV Est در سال 2007 ، ترافيك هوايي بين پاريس و استراسبورگ از 10000327 مسافر در سال 2006 به 157207 مسافر در سال 2014 كاهش يافت. [298]
در سطح بين المللي ، ترافيك هوايي در سالهاي اخير بين پاريس و فرودگاههاي خليج فارس ، كشورهاي در حال ظهور آفريقا ، روسيه ، تركيه ، پرتغال ، ايتاليا و سرزمين اصلي چين افزايش چشمگيري يافته است ، در حالي كه كاهش محسوس بين پاريس و جزاير انگليس ، مصر ، تونس و ژاپن. [299] [300]
بزرگراه ها
جاده هاي كمربندي پاريساين شهر همچنين مهمترين قطب شبكه بزرگراه فرانسه است و با سه آزادراه مداري احاطه شده است: پريفريك (98) كه مسير تقريبي استحكامات قرن 19 را در اطراف پاريس ، بزرگراه A86 در حومه داخلي و سرانجام دنبال مي كند بزرگراه Francilienne در حومه بيروني. پاريس داراي شبكه جاده اي گسترده اي با بيش از 2000 كيلومتر بزرگراه و بزرگراه است.